شهر و شهر نشيني در جهان اسلام خاورميانه از دوره اسلامي يعني از زمان فتوحات اعراب در قرن 7 ميلادي فراتر نمي رود.اعراب درست در آن زمان كه شهر گرايي متعاقب سرنگئني امپراطوري روم غربي عصر مشهور به قرون تاريك را از سر گرم احداث شهر هاي جديد و بازسازي شهر هاي رومي قديم در مصر و كشورهاي واقع در كرانه شرقي مديترانه و شهرهاي ساساني بودند جهان بيني اسلامي برا تحقق آرمان هايش به شهر احتياج دارد و اين امر در تغيير و تحول و توسعه آن موثر واقع مي شود بعد از اسلام از زندگي سياسي دولت شهر هاي يوناني و رومي در ان خبر نيست امتيازات طبقاتي دوران ساساني به هم ريخته و مهمتر اينكه شهر هاي اسلامي نسبت به منطقه پيرامونش امتيازات خاصي را دارا نيستند با ورود اسلام كه قدرت سياسي شهر تغيير كرد و سلسله مراتب اجتماعي هم فرو ريخت كه اين امر باعث شد كه ديوارهاي شارستان از بين برود و باعث پيوند شهر با منطقه پيرامون شد كه شهرهاي اسلامي تفاوتي بين شهر و ده قائل نيستند و شهروند شهرها دوره اسلامي فرمان بردار احكام اسلامي امام خليفه يا نمايندگان او هستند در واقع شهرهاي قبل از دوره اسلامي مثل شهراهي ساساني محل استقرار چهار طبقه مشخص و ممتاز اجتماعي بودند كه عمدتا در شهر ساكن بودند و در مقابله با منطقه پيراموني مفهوم پيدا مي كند در واقع شهر در دوره اسلامي كه به علت داشتن بازار كه عنصر سياسي پادگان يا قرارگاه سپاه عنصر نظامي و مهمتر از همه كاركرد مذهبي و زلارتي عنصر فرهنگي كه نوعي ارتباط بين فضاي پيراموني و روستاهاي اطراف بود كه از جهان بيني اسلامي نشات مي گرفت
ادامه مطلب
